Afgelopen weekend was het zover, met de hele familie Kampstra naar.....jawel Center Parcs (waar is het misgegaan met ons?!). Pake en Beppe waren onlangs 40 jaar getrouwd en ter gelegenheid daarvan nodigden ze ons samen met Michel en Nynke en neefjes Rick en Redmer uit voor een weekendje Center Parcs. Dit fenomeen waarvan je voorheen wist dat het bestond, vaag van had horen zeggen, maar verder niks vanaf wist (en vooral ook niks vanaf wilde weten), is voor ons afgelopen weekend keiharde werkelijkheid geworden...compleet met jaren 80 huisjes, kinderboerderij, speeltuinen, een kindervoorstelling over koning winter en de speurtocht naar sneeuwvlokje 13, en vooral véél (heul heul heul véél) schreeuwende en gillende kinderen. Vooral in het zwembad steeg het aantal decibellen echt boven alle hiervoor geldende normen uit...
En wat vonden we uiteindelijk van dit alles? We vonden het SUPER! Want als je kind het maar naar z'n zin heeft hè?! En wat hebben de kids genoten.. zo was het pierebadje met miniglijbaan de favoriete attractie van Redmer en kreeg Rick maar nooit genoeg van de wildwaterbaan (en wij vonden het eerlijk gezegd helemaal niet erg om steeds maar weer mee te gaan). Voor Imke was het uberhaupt de eerste keer in een zwembad, ze is zondagmorgen in alle vroegte met papa en mama wezen babyzwemmen; dit betekende samen met een aantal andere fanatieke vaders en moeders en hun pasgeboren kroost lekker heen en weer gezwaaid worden door het warme water, spelen met badeendjes en een beetje poedelen in het bubbelbad. Dit alles gepaard met het zingen van allerlei leuke kinderliedjes.. Ook leerden we hoe je samen met mama kopje onder kon gaan. Hierbij maaide Imke wat met haar armpjes in het rond, maar ze vond het verder wel best. Waar sommige babies gingen huilen, anderen er vrolijk op los spartelden, onderging Imke dit alles zoals ze alle nieuwe indrukken in deze wereld ondergaat, met grote ogen en een uiterst verbaasde blik...
Verdere vaardigheden die Imke onlangs heeft verworven zijn het pakken van speeltjes uit je hand en het omdraaien van rug op buik. Als dit even wat minder goed lukt kan ze overigens behoorlijk nijdig en gefrustreerd raken, wat ze dan ook duidelijk laat blijken. Dit ongeduldige gedrag laat ze ook vaak zien als ze even niet genoeg aandacht krijgt of als ze bij je op schoot zit, want ze kan volgens haar al best goed staan en houd haar benen dan stokstijf vooruit, net zolang tot je haar rechtop houd en ze kan staan...Tja deze mevrouw weet wat ze wil en gewoon rustig even zitten hoort daar niet meer bij...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten