Hap Slik Weg (of toch niet??)

Elke keer als wij aan het eten zijn, ontgaat dit Imke nooit. Gebiologeerd zit ze telkens te kijken wat we toch aan het doen zijn met dat ijzeren gereedschap, waar dan verschillende substanties aangeprikt worden en wat dan vervolgens zomaar in onze monden verdwijnt. Wij hadden er dan ook alle vertrouwen in dat de eertste hapjes van Imke een groot succes zouden worden...Dit bleek echter toch nog een stuk lastiger dan verwacht, zo zie je maar weer, zelfs eten moet je leren! (alleen hoe daar zijn we nog niet achter). Afgelopen woensdag kreeg Imke van Oma en mama haar eerste fruithapje. Dit ging gepaard met het trekken van allerlei gekke bekken tot grote lol van Oma en mama, maar vooral een hele hoop geknoei. Dit kwam omdat Imke het principe van doorslikken nog niet helemaal begrijpt; de peer die wij hadden gepureerd vond ze op zich wel lekker, ze keek er aandachtig naar, likte er wat aan, proefde het even, liet het geheel even goed door haar mond gaan...om het vervolgens weer heel hard uit te spugen... Tja, hoe maak je zo'n klein meiske nu duidelijk dat je het eten door moet slikken??? gewoon blijven oefenen dan maar..