In de afgelopen maand hebben we een ware strijd met Imke gevoerd. Iedere dag rond etenstijd werd het een complete chaos bij ons in huis. Bij iedere hap die we mevrouw wilden geven draaide ze resoluut haar hoofd een andere kant op...
Of dit nou de Friese of de Groningse koppigheid is weten we niet, maar Imke had er wel even last van. Mevrouw wilde (en nog steeds) namelijk niet meer hapjes eten van ons krijgen maar dit zelf verzorgen. Zelf de lepel of vork hanteren en lekker eten, dat was het plan. Voordat we dit door hadden duurde een paar dagen, en mevrouw bleef hongerig maar resoluut weigeren. Resultaat twee dagen zonder warm eten op bed. Gelukkig werd het ons duidelijk toen we haar een lepel gaven en ze wel van het eten probeerde te smullen...
Maar zelf eten valt in eerste instantie nog niet mee! Heb je na veel moeite eindelijk je lepel vol, komt ie aan bij je mond is ie weer leeg. Het is Imke honderden malen overkomen. Ook prikken met een vork is een lastige opgave, maar inmiddels raakt ze er vrij bedreven in. Dit blijkt trouwens niet uit onderstaande foto's, daar probeert mevrouw haar eerste portie chili con carne te eten. Volgens mij is er niet veel in Imke belandt.
Naast het zelf eten stapt Imke er inmiddels ook vrolijk op los. Soms nog een beetje onwennig, maar het gaat al helemaal goed en ze kan zonder hulp los lopen. Ook naar bed begrijpt Imke goed, ze gaat dan zelf de trap al oplopen. Ook naar beneden heeft ze prima onder de knie.
Naast het lopen is Imke ook van de muziek. Zodra er maar ergens een deuntje klinkt, gaat ze helemaal los en lekker dansen. De intro-tune van Bumba is een van haar favorieten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten